Wymogi formalne dotyczące transkrypcji nagrań na potrzeby postępowań sądowych
Dokładne odtworzenie przebiegu rozmowy wymaga uwzględnienia wielu elementów, które w zwyczajnym słuchaniu mogą pozostać niezauważone. Znaczenie mają nie tylko i wyłącznie same słowa, lecz też kolejność wypowiedzi, sposób reagowania rozmówców i fragmenty, w których kilka osób mówi równocześnie. Transkrypcje nagrań są wykorzystywane w głównej mierze przy dokumentowaniu zebrań, rozmów telefonicznych, wywiadów, konsultacji oraz materiałów związanych z różnymi postępowaniami.
Sposób przygotowania zapisu zależy głównie od jego przeznaczenia. Całkiem inaczej opracowuje się rozmowę, z której potrzebne są wyłącznie najważniejsze ustalenia, a całkiem inaczej materiał wymagający zachowania pełnego brzmienia każdej wypowiedzi. W tym drugim przypadku nie należy usuwać powtórzeń, przekształcać szyku zdań ani poprawiać wypowiedzi tak, aby brzmiały bardziej formalnie. Wręcz jeżeli już rozmówca stosuje niepoprawnych konstrukcji językowych, ich zmiana może wpłynąć na charakter albo znaczenie wypowiedzi. Zapis tekstowy powinien więc odzwierciedlać rzeczywisty przebieg rozmowy, a nie jej późniejszą, poprawioną wersję.
Jednym z trudniejszych etapów pracy jest uwarunkowanie, które fragmenty nagrania można odtworzyć bez wątpliwości. Kłopoty pojawiają się w szczególności przy słabej jakości dźwięku, nagraniach wykonywanych z ogromnej odległości oraz rozmowach prowadzonych w miejscach publicznych. Dźwięki otoczenia mogą zagłuszać pojedyncze słowa, a niewyraźna wymowa utrudnia rozpoznanie końcówek i nazw własnych. W takich przypadkach samo kilkukrotne odtworzenie pliku nie za każdym razem wystarcza (polecamy: transkrypcja do sądu cennik). W pewnych przypadkach niezbędne jest sprawdzenie szerszego fragmentu, ponieważ dopiero wcześniejsze i późniejsze zdania pozwalają rozpoznać temat wypowiedzi. Nie oznacza to jednakże, że brakujące słowa można uzupełniać na bazie przypuszczeń. Jeżeli treść pozostaje nieczytelna, należy należycie oznaczyć taki fragment. Jednakowa zasada tyczy się identyfikacji uczestników. Gdy nie ma pewności, kto zabrał głos, całkiem dobrze zastosować neutralne oznaczenie niż przypisać wypowiedź niewłaściwej osobie. Ma to znaczenie szczególnie w materiałach, w których poszczególne kwestie mogą być w przyszłości analizowane oddzielnie.
W przypadku dokumentów stosowanych w sprawach prawnych szczególne znaczenie ma zgodność zapisu z oryginalnym materiałem. Transkrypcja do sądu powinna przedstawiać wypowiedzi w stosownej kolejności, z zachowaniem rozróżnienia między uczestnikami rozmowy. Istotne jest również uwzględnienie krótkich reakcji, zaprzeczeń, potwierdzeń i pytań, które mogą posiadać znaczenie dla odczytania całego dialogu. Nie powinno się poświęcając własny czas skracać wypowiedzi tylko dlatego, że niektóre fragmenty wydają się powtarzalne lub niewiele istotne. W zależności od celu dokumentu przydatne są znaczniki czasu wskazujące moment rozpoczęcia poszczególnych kwestii. Pozwalają one szybko wyszukać dobry fragment w nagraniu i porównać go z zapisem tekstowym. Stenogram może także zawierać oznaczenia przerw, niezrozumiałych słów czy wypowiedzi nakładających się na siebie. Należy jednakże pamiętać, że dokładny zapis rozmowy nie jest tym samym co jej ocena prawna. Nie rozstrzyga poświęcając własny czas o wiarygodności uczestników ani o znaczeniu dowodowym przedstawionych treści. Sposób zastosowania takiego dokumentu uzależniony jest od wymagań konkretnego postępowania.
Przy opracowywaniu materiałów audio coraz częściej wykorzystuje się programy automatycznie zamieniające mowę na treść. Takie rozwiązania mogą zbudować wstępną wersję dokumentu, natomiast ich wyniki nie za każdym razem odpowiadają rzeczywistej treści nagrania. Usterki ukazują się przy rozpoznawaniu nazwisk, nazw mieście, dat, kwot a także wyrazów o podobnym brzmieniu. Dodatkowym ograniczeniem jest trudność w prawidłowym rozdzielaniu wypowiedzi kilku osób, w szczególności gdy rozmówcy sobie przerywają. Z tego powodu w sposób automatyczny wygenerowany treść wymaga kontroli z oryginalnym plikiem. Warto zwrócić uwagę też na sposób zapisu liczb, skrótów i określeń fachowych, ponieważ ich nieprawidłowa interpretacja może prowadzić do zmiany sensu całego zdania. Osobnego podejścia wymagają nagrania wielojęzyczne, w których uczestnicy przechodzą z jednego języka na drugi lub używają obcojęzycznych nazw. Przygotowany dokument powinien zachowywać spójny układ, ale nie może upraszczać treści kosztem jej dokładności. Znaczenie moraz zgodność tekstu z nierzadko trwania nagrania oraz właściwe oznaczenie wszystkich miejsc, w których odtworzenie wypowiedzi nie było możliwe.
Więcej informacji na stronie: transkrypcja nagrań.